|
Μία "Τσελά" για τη γυναίκα Εξελικτική Δημιουργία |
||
|
 |
 "Σε γυναίκα", ή "Προς γυναίκα"; Λογική και παράλογη ερμηνεία. |
|
Σε ένα κείμενο είναι πολύ σημαντικό να εντοπίσουμε σε ποιον και πώς αναφέρονται οι Προθέσεις του. Πρέπει λοιπόν να δούμε ποια ήταν η σχέση τής "δομικής πλευράς" τού Αδάμ με τη γυναίκα τού Παραδείσου.
1. Τι έχουμε αναλύσει ως εδώ Στις δύο προηγούμενες μελέτες εξετάσαμε δύο λέξεις τής αφήγησης για την αφήγηση τής Εύας στη Γένεση. Η πρώτη είναι η λέξη: Τσελά (צֵלָע) (θηλυκού γένους στα Εβραϊκά), που σημαίνει: Μεριά, ή Δομικό Στοιχείο - Επένδυση, ή Δομική Πλευρά, αλλά ΠΟΤΕ δεν σημαίνει "πλευρό", όπως δυστυχώς μεταφράσθηκε και ερμηνεύεται, ως το "συστατικό" εκείνο τού Αδάμ που υποτίθεται ότι πήρε ο Θεός για να φτιάξει την Εύα. Η δεύτερη λέξη που εξετάσαμε είναι η λέξη: "Μπανά (בָּנָה)", που στα Ελληνικά σημαίνει: "οικοδομώ", και είναι η λέξη που χρησιμοποίησε ο Μωυσής για να περιγράψει τη διαδικασία που έκανε ο Θεός με την Εύα, όταν πήρε την Τσελά από τον Αδάμ. Και τέλος, τονίσαμε την προφητική "σκιά" που υπήρχε σε αυτή την περιγραφή από τη Γένεση, χρησιμοποιώντας οικοδομικούς όρους. Θυμίσαμε το εδάφιο: Αʹ Πέτρου 2:5-7, όπου η Καινή διαθήκη λέει για τα μέλη τής Εκκλησίας: «ως λίθοι ζώντες οικοδομείσθε, οίκος πνευματικός, ιεράτευμα άγιον... διότι περιέχει εν τη γραφή· ιδού τίθημι εν Σιών λίθον ακρογωνιαίον, εκλεκτόν, έντιμον, και ο πιστεύων επ' αυτώ ου μη καταισχυνθή... λίθον ον απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες, ούτος εγενήθη εις κεφαλήν γωνίας και λίθος προσκόμματος και πέτρα σκανδάλου.» Ξεκαθαρίσαμε λοιπόν ότι ο λόγος που η Γένεση χρησιμοποιεί για την Εύα οικοδομικούς όρους, είναι επειδή με αυτή τη διαδικασία, η Εύα έγινε μαζί με τον Αδάμ μέλος τής πρώτης Εκκλησίας, ως ζωντανός λίθος που οικοδομείται πάνω στον Λίθο Χριστό. Μάς έμεινε όμως εκκρεμότητα, να εντοπίσουμε την ακριβή έννοια τής λέξης: "τσελά", που είδαμε ότι ΔΕΝ ήταν πλευρό τού Αδάμ. Σήμερα λοιπόν θα προχωρήσουμε στην ανάλυση μίας τρίτης λέξης, που θα μάς βοηθήσει να εντοπίσουμε την ακριβή μετάφραση τής λέξης: "τσελά" από τα Εβραϊκά, έτσι ώστε να έχουμε το εφόδιο, καθώς θα αναλύουμε και τις υπόλοιπες λέξεις τής αφήγησης, μία-μία, να αφήσουμε την ίδια την αφήγηση να μάς εξηγήσει τι ακριβώς εννοούσε, με όσα έγραψε για την πρώτη εμφάνιση τής Εύας στον Παράδεισο.
2. Ποιος οικοδομείται από την Τσελά; Θα εξετάσουμε τη φράση που οι Εβδομήκοντα την απέδωσαν ως εξής: "και ωκοδόμησεν (μπανά) ο Θεός την πλευράν (τσελά), ην έλαβεν από του Αδάμ, εις γυναίκα (λε-ισσά = לְאִשָּׁה)". Και πιο συγκεκριμένα το σημείο "εις γυναίκα" (λε-ισσά = לְאִשָּׁה), που θα μάς βοηθήσει να εντοπίσουμε την ακριβή έννοια τής "τσελά". Για τη λέξη: "γυναίκα" δεν υπάρχει κάτι "ιδιαίτερο" για τη σημερινή μελέτη μας, άρα θα επικεντρωθούμε στην πρόθεση «λε» (ל), ώστε να εντοπίσουμε τη συντακτική σχέση τών λέξεων αυτών, στην αφήγηση. Στην εβραϊκή γλώσσα, η πρόθεση «λε» (ל) δηλώνει όντως κατεύθυνση, σκοπό ή αφιέρωση («για»).
Η λειτουργία του τελικού προσδιορισμού (λάμεδ): Στην εβραϊκή σύνταξη, όταν ένα ρήμα κατασκευής ή μετασχηματισμού (όπως το "οικοδόμησε" (μπανά), συνοδεύεται από αντικείμενο και έναν προσδιορισμό με την πρόθεση λάμεδ (לְ) —στην προκειμένη περίπτωση λε ισσά («σε γυναίκα» / «για γυναίκα»)—, ο προσδιορισμός αυτός λειτουργεί για να δείξει τον τελικό αποδέκτη, ή το τελικό αποτέλεσμα της διαδικασίας ή ως η ταυτότητα που αποκτά το υποκείμενο της κατασκευής. Στην περίπτωσή μας, μπορεί να σημαίνει "οικοδόμησε την τσελά που πήρε από τον Αδάμ:
Ένα σχετικό γνωστό παράδειγμα από την Παλαιά Διαθήκη μπορούμε να δούμε στην επιγραφή που υπήρχε στο πέταλο που φορούσε ο Αρχιερέας τού Ισραήλ, το οποίο έγραφε πάνω: "Αγιασμός για τον Γιαχβέ" (=«קֹדֶשׁ לַיהוָה»). Στο εδάφιο Γένεσις 2:22, η φράση είναι: λε ισσά. Και ο μεταφραστής τών Εβδομήκοντα, μεταφράζοντάς το στα Ελληνικά ως: «σε γυναίκα», εννοούσε ότι η πρώτη ύλη μεταμορφώθηκε σε γυναίκα. Αν όμως το μεταφράσουμε με ΟΛΕΣ τις άλλες έννοιες που αναφέραμε, ως «για τη γυναίκα» (όπως το παράδειγμα που είδαμε «για τον Γιαχβέ»), ή "για γυναίκα", ή "προς γυναίκα", τότε το νόημα αλλάζει ριζικά! Η διατύπωση: «Και οικοδόμησε [κάτι] με το συστατικό... για τη γυναίκα» σημαίνει ότι η γυναίκα προϋπάρχει ως οντότητα, και ο Θεός «οικοδομεί» πάνω της ή οικοδομεί γι' αυτήν το πνευματικό συστατικό που έλειπε! Δηλαδή, το εδάφιο ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ, ότι δήθεν "η γυναίκα δεν υπήρχε, και ο Θεός τη διαμόρφωσε από το υλικό αυτό (την "τσελά") Αυτή η μετάφραση αφαιρεί οποιαδήποτε υπόνοια «βιολογικής κατασκευής» και μετατρέπει την ενέργεια αυτή σε αναβάθμιση! Η πρόθεση λάμεδ δηλαδή, (το "λε"), δεν λειτουργεί αποκλειστικά μετασχηματιστικά (δηλαδή «μετατρέπω το Α σε Β»). Μπορεί να δηλώνει σκοπό, κατεύθυνση, αναφορά ή ιδιότητα (π.χ. «οικοδόμησε την τσελά για τη γυναίκα» ή «ως προς τη γυναίκα»), πράγμα που επιτρέπει στη γραμματική να υποστηρίξει την ύπαρξη ενός τελικού αποδέκτη ή φορέα. Το ρήμα «οικοδομώ/κατασκευάζω» σε ένα αντικείμενο δεν συνεπάγεται υποχρεωτικά ότι το αντικείμενο αυτό αποτελεί ολόκληρη την ύπαρξη του τελικού υποκειμένου εξ αρχής. Η προσθήκη ενός δομικού στοιχείου σε μια προϋπάρχουσα κατασκευή (ή σε έναν ανολοκλήρωτο φορέα) αποτελεί μια απόλυτα θεμιτή ανάγνωση του ίδιου του ρήματος, ειδικά όταν συνδυάζεται με τη σημασία του εφοδιασμού ή της συμπλήρωσης. Η ίδια η πρόταση, εξεταζόμενη ως προς τους όρους της (υποκείμενο: Θεός, ρήμα: οικοδόμησε, αντικείμενο: τσελά, τελικός προορισμός: γυναίκα), δεν περιέχει κάποιον εσωτερικό περιοριστή που να απαγορεύει λογικά το ενδεχόμενο η τσελά να λειτούργησε ως το κρίσιμο συστατικό ή εφόδιο που ενσωματώθηκε σε μια ήδη υπάρχουσα γυναικεία υπόσταση εκτός παραδείσου. Και έτσι εξηγείται και η αναφορά που υπάρχει αργότερα, ότι "την έφερε" στον Αδάμ, κάτι που δεν θα είχε νόημα, αν την είχε φτιάξει ήδη εξ αρχής εκεί κοντά του! Βεβαίως αν ο Μωυσής ήθελε γράφοντας, να τονίσει μία συγκεκριμένη γυναίκα, θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει κάποιο οριστικό άρθρο γι' αυτήν. Αλλά δεν χρησιμοποίησε. Όμως η απουσία αυτού του άρθρου στο πραγματικό κείμενο δεν αποδεικνύει ότι η γυναίκα δεν υπήρχε. Απλώς σημαίνει ότι ο Μωυσής δεν έγραψε τη φράση για μία σαφώς οριστικοποιημένη γυναίκα. Αυτό μάς βοηθάει να αφαιρέσουμε από τις πιθανές έννοιες το "για την", και περιορίζει τις έννοιες τού "λε", σε ουσιαστικά δύο: 1: "σε" γυναίκα, (που υπονοεί ότι την έφτιαξε από την ανυπαρξία, όπως μεταφράζεται συνήθως), και 2: για ή προς γυναίκα, αφού και οι δύο αυτές λέξεις "για" και "προς", σημαίνουν το ίδιο πράγμα: Ότι η γυναίκα ήδη υπήρχε, και σε αυτήν χρησιμοποιήθηκε το οικοδομικό αυτό υλικό, η "τσελά"! Το "λε" (לְ) δεν μας επιτρέπει να εισαγάγουμε αυθαίρετα την έννοια "μετατροπή". Η φράση (לְאִשָּׁה) μπορεί να δηλώνει "για γυναίκα", "ως γυναίκα" ή σχέση αποτελέσματος/προορισμού. Το αν η γυναίκα υπήρχε ήδη ή δημιουργείται εδώ πρέπει να εξεταστεί από τα υπόλοιπα συντακτικά στοιχεία της αφήγησης. Συντακτικά και γραμματικά, η ανάλυση δείχνει σαφώς τα εξής: Το ρήμα "οικοδόμησε" από τη ρίζα μπανά, είναι σε ενικό αριθμό και έχει ως υποκείμενο τον Κύριο Θεό. Το άμεσο αντικείμενο του ρήματος «οικοδόμησε» είναι ευθέως η «τσελά» όπως προσδιορίζεται από το ετ (אֶת), η οποία προηγείται άμεσα γράφοντας «την» τσελά. Συνεπώς, η ίδια η ενέργεια της οικοδόμησης απευθύνεται πρώτα και κύρια στην τσελά. Στη συνέχεια, το κείμενο προσδιορίζει τι έγινε αυτή η «τσελά» αφού οικοδομήθηκε, προσθέτοντας την κατάληξη/πρόθεση «σε ή για γυναίκα». Άρα, από καθαρά γραμματική και συντακτική άποψη στο πρωτότυπο Εβραϊκό κείμενο, το ρήμα «οικοδόμησε» αναφέρεται απευθείας και στενά στην «τσελά», την οποία ο Θεός παίρνει και «οικοδομεί», ενσωματώνοντάς την, ή μετατρέποντάς την τελικά σε γυναίκα. Συνεπώς, από άποψη στενής εβραϊκής σύνταξης, το ρήμα «οικοδόμησε» δρα άμεσα πάνω στο υλικό (τσελά). Κατόπιν μεταφέρεται νοηματικά και λειτουργικά στον τελικό αποδέκτη για να παραγάγει ή να διαμορφώσει τον τελικό αποδέκτη (τη γυναίκα). Από όλα αυτά, έγινε πλέον σαφές, ότι η πρώτη λέξη που εξετάσαμε, η "τσελά", αναγκαστικά περιορίζει το νόημά της σε ένα και μοναδικό νόημα: "δομικό μέρος" ή "δομικό υλικό"! Επειδή η έννοια τής "μεριάς" δεν έχει λογικό νόημα σε κάτι που μεταφέρεται και οικοδομείται. Και πλέον, ξεκαθαρίζει ότι ο Θεός έλαβε από τον Αδάμ ένα "δομικό υλικό", (ΟΧΙ βιολογικό πλευρό όπως συνήθως ερμηνεύεται), και με αυτό το υλικό, οικοδόμησε μια γυναίκα, είτε εξ αρχής, είτε συμπληρώνοντας κάτι σε μια γυναίκα που ήδη υπήρχε. Για εμένα είναι απορίας άξιο, πώς είναι δυνατό κάποιος μεταξύ τών δύο αυτών εννοιών, "εξ αρχής κατασκευή" και "οικοδομικού συμπληρώματος", να επιλέξει την εξ αρχής κατασκευή! επειδή έχουμε σαφέστατα την έννοια τού "δομικού συστατικού" για το "τσελά", και τής "οικοδομής" αντί για την "διάπλαση". Πώς δηλαδή μπορεί κάποιος να διανοηθεί "εγχείρηση" και "βιολογική διαμόρφωση" σε μία καθαρά "οικοδομική" πρόταση, και να κάνει το "δομικό συστατικό" "πλευρό, και την "οικοδομή", να σημαίνει δήθεν "διαμόρφωση εκ τού μηδενός"; Το αρχικό Εβραϊκό κείμενο δεν λέει τίποτα από αυτά! Και κυρίως: Όλοι ξέρουμε ότι οι άνθρωποι ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ και ΔΕΝ "πλάθονται" από... πλευρά άλλων. Πώς δηλαδή ο αρχικός μεταφραστής αυτής τής εκδοχής τής διήγησης, διανοήθηκε κάτι τόσο παράξενο; Αλλά αυτές είναι απορίες που θα τις δούμε όταν ολοκληρώσουμε αυτή τη σειρά για την Εύα. Την επόμενη φορά, θα ασχοληθούμε με ένα ακόμα σημείο που επίσης ερμηνεύεται με πολύ παράξενο τρόπο, για να ταιριάζει με αυτή την λογικά εξωφρενική ερμηνεία τού "βιολογικού πλευρού". Γιατί ως το τέλος αυτής τής σειράς αναλύσεων, όλα θα γίνουν ξεκάθαρα. |