Οι Δημιουργικές ημέρες τής Γένεσης, έχουν και τις υποδιαιρέσεις τους!

Σε προηγούμενο άρθρο κάναμε μία συσχέτιση των δημιουργικών ημερών της Γένεσης με τις γεωλογικές περιόδους της επιστήμης και, με βάση το πότε εμφανίστηκαν κάποιες μορφές ζωής που αναφέρει η Γένεση, αλλά και το πότε επικράτησαν, κάναμε έναν στοιχειώδη διαχωρισμό. Όχι για να δείξουμε ότι η Γένεση ταυτίζεται με τις επιστημονικές περιόδους, γιατί, όπως είπαμε, η Γένεση είναι γραμμένη για άλλο σκοπό και όχι για επιστημονικούς σκοπούς, αλλά για να δείξουμε σε αυτούς οι οποίοι αμφισβητούν την εγκυρότητά της ότι, παρά τον διαφορετικό σκοπό για τον οποίο γράφτηκε, είναι τόσο αληθινή, που όχι μόνο δεν διαφωνεί, αλλά και συμπορεύεται με τις ανακαλύψεις της επιστήμης, ακόμα και στη σύγχρονη επιστημονική εποχή μας.

Παρ’ όλα αυτά, κάποιοι αμφισβητίες της Γένεσης δεν το βάζουν κάτω και προσπαθούν με νύχια και με δόντια να τη βγάλουν λάθος. Προσπαθούν λοιπόν να βρουν λόγους, βάσει των οποίων θα μπορούσαν να απορρίψουν τις συσχετίσεις των γεωλογικών αιώνων με τις ημέρες της Γένεσης.

Κάνουν λοιπόν μία σειρά από ερωτήματα, στα οποία θα απαντήσουμε εδώ. Και θα ξεκινήσω με ένα ψευδοδίλημμα, το οποίο θέτουν αυτοί οι άνθρωποι ως προς τον χαρακτήρα και τη διάρκεια των δημιουργικών ημερών, ιδιαίτερα της πέμπτης και της έκτης. Θέτουν λοιπόν την εξής ερώτηση:

Γιατί να δεχτούμε ότι μία δημιουργική ημέρα ξεκινάει με την εμφάνιση και όχι με την επικράτηση μίας ομάδας ζώων;

Το ερώτημα αυτό μπορεί να μοιάζει σημαντικό, γιατί, αν μιλάμε για εμφάνιση, τότε αφενός η Γένεση μιλάει για δημιουργία, αφετέρου η απλή εμφάνιση δεν χαρακτηρίζει μία δημιουργική ημέρα, επειδή μιλήσαμε για χαρακτηριστικό μίας ημέρας.

Συνεπώς, εδώ τίθεται το εξής ψευδοδίλημμα από μερικούς: Αν μιλάμε για απλή εμφάνιση ενός είδους, δεν μπορούμε να στηρίζουμε τον εντοπισμό των δημιουργικών ημερών στην επικράτηση ενός είδους. Άρα, αν αυτό που μας ενδιαφέρει με τις δημιουργικές ημέρες είναι η εμφάνιση, τότε δεν μπορούμε να μιλάμε για χαρακτηριστικά των δημιουργικών ημερών.

Και δεύτερον, αν πάλι μιλάμε για επικράτηση, αυτό φαίνεται να αντιτίθεται στη σαφή διατύπωση της Γένεσης περί δημιουργίας κάποιων ομάδων ζώων. Ή λοιπόν μιλάμε για το ένα ή για το άλλο.

Και πάλι όμως, αυτοί που θέτουν τέτοια σχολαστικά ερωτήματα δεν έχουν υπολογίσει την πρόνοια του Θεού, ακόμα και σε αυτά τους τα επιχειρήματα. Γιατί η Γένεση είναι διατυπωμένη με τέτοιο τρόπο και με τέτοια συνοχή, που να απαντάει ακόμα και σε αυτό ακριβώς το ψευδοδίλημμα.

Λέει για την κάθε δημιουργική ημέρα: «και εγένετο εσπέρα και εγένετο πρωί, ημέρα τάδε». Προσέξτε ότι δεν αναφέρεται απλώς η ημέρα, αλλά και οι υποδιαιρέσεις της.

Όπως μία εικοσιτετράωρη ημέρα έχει υποδιαιρέσεις, (για τους αρχαίους Ισραηλίτες η ημέρα ξεκινούσε από την εσπέρα και κορυφωνόταν με το πλήρες φως του ήλιου). Γι’ αυτό ξεκινάει από την εσπέρα. Έτσι και για τις δημιουργικές ημέρες υπήρχαν φάσεις.

Μία δημιουργική ημέρα, κατά μίμηση της γνωστής μας ημέρας σήμερα, ξεκινούσε στοιχειωδώς με την απλή εμφάνιση των μορφών ζωής που τη χαρακτήριζαν. Στην περίπτωσή μας, όσον αφορά την έκτη ημέρα των θηλαστικών, ξεκίνησε με τη δημιουργία των θηλαστικών, πριν κυριαρχήσουν στη γη, τότε που ήταν ακόμα μικρόσωμα και κρύβονταν από τα επικίνδυνα τεράστια αρπακτικά που δέσποζαν.

Έχουμε λοιπόν σαφέστατη αναφορά στη δημιουργία, όπως μας μιλάει η Γένεση. Όμως μετά την εσπέρα, μετά δηλαδή την κρυφή και περιθωριακή ζωή των θηλαστικών, όταν εξαφανίστηκαν οι δεινόσαυροι πριν από 65,5 εκατομμύρια χρόνια¹, έχουμε τη σαφέστατη πλέον κορύφωση της κυριαρχίας των θηλαστικών, που έδωσε και στην έκτη δημιουργική ημέρα το χαρακτηριστικό της, την "εποχή των θηλαστικών".

Το να βλέπει κανείς μονολιθικά και μονοκόμματα την κάθε δημιουργική ημέρα, χωρίς τις φάσεις της, δείχνει τουλάχιστον έλλειψη φαντασίας. Γιατί ποια ημέρα αποτελείται μόνο από πρωί ή μόνο από μεσημέρι; Κάθε ημέρα έχει τη σκοτεινή αρχή της, την κορύφωσή της και μετά τη δύση της.

Ομοίως και εδώ. Το ένα μέρος της ημέρας, η δημιουργία, δεν αποκλείει το άλλο, την επικράτηση, και το αντίθετο. Όλες οι φάσεις χωράνε σε μία ημέρα.

Άλλωστε, ακόμα και η παλαιοντολογική επιστήμη δεν κάνει το ίδιο; Δεν μιλάει για εποχή των δεινοσαύρων μέχρι πριν από 65,5 εκατομμύρια έτη, όταν παράλληλα με τους δεινοσαύρους υπήρχαν και θηλαστικά; Τι κάνει η επιστήμη όταν χαρακτηρίζει μία εποχή «εποχή των δεινοσαύρων»; Δεν την ονομάζει έτσι με βάση τα ζώα που επικρατούσαν;

Μήπως πρέπει να πούμε ότι κάνει λάθος, επειδή τότε υπήρχαν και θηλαστικά; Όχι βέβαια. Ε, λοιπόν, το ίδιο ακριβώς κάνει και η Γένεση.

Χαρακτηρίζει μία δημιουργική ημέρα από την επικράτηση, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι παραθεωρεί τη δημιουργία. Γι’ αυτό μιλάει μεν για τη δημιουργία, αλλά δίνει σαφώς τον χαρακτηρισμό της κάθε ημέρας από το κεντρικό περιεχόμενό της.

Έτσι λοιπόν, και η δημιουργία αλλά και η επικράτηση παίζουν τον ρόλο τους σε κάθε δημιουργική ημέρα. Το κάθε τι έχει τη θέση του και με συνέπεια απαντάει στις αντιρρήσεις των αμφισβητιών.

Ομοίως και στην εποχή των ερπετών, στην πέμπτη δημιουργική ημέρα, αυτό που τη χαρακτήριζε ήταν τα ερπετά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι παραγνωρίζεται το ότι στην αρχή της τα πρώτα αμφίβια, που βάδιζαν έρποντας, ήταν στον πλανήτη μας "φτωχοί συγγενείς" και όχι κυρίαρχοι, όπως αργότερα.

Όταν λοιπόν λέμε ότι αυτό που έχει σημασία είναι η επικράτηση, αυτό σε καμία περίπτωση δεν παραγνωρίζει και την εμφάνιση. Και τα δύο έχουν σημασία, για όποιον θέλει να προσδιορίσει έστω και κατά προσέγγιση τις δημιουργικές ημέρες.

Όμως μόνο η επικράτηση είναι αυτή που δίνει σε μία δημιουργική ημέρα το χαρακτηριστικό της, που τη διακρίνει από τις άλλες.

Ας διακρίνουμε λοιπόν τις υποδιαιρέσεις της ημέρας και ας μην ψάχνουν ορισμένοι να βρουν αφορμές για αντιρρήσεις, μόνο και μόνο για να στηρίξουν την απιστία τους και να βγάλουν την Αγία Γραφή παραμύθι. Η Αγία Γραφή δεν χωράει πονηριές.

Το ίδιο αυτό γεγονός απαντάει και στην εξής ένσταση: Λένε πάλι οι αμφισβητίες ότι, αφού η έκτη δημιουργική ημέρα ξεκίνησε πριν από τουλάχιστον 228 εκατομμύρια χρόνια, στην Τριασική Περίοδο, ενώ ο άνθρωπος εμφανίστηκε στο τέλος της, πριν από εκατοντάδες χιλιάδες έτη μόνο, τότε περισσεύει σχεδόν ολόκληρη αυτή η χρονική περίοδος, κατά την οποία η γη υπήρξε χωρίς τον άνθρωπο, και αυτό το θεωρούν αρνητικό.

Και εδώ λοιπόν, καταρχήν ισχύει το ότι και αυτή η δημιουργική ημέρα, η έκτη, έχει τις φάσεις της και ο άνθρωπος δημιουργήθηκε κατά το τέλος της. Συνεπώς, το ότι έχει στάδια αυτή η ημέρα, σε ένα εκ των οποίων πλάστηκε ο άνθρωπος, δεν αποτελεί καταρχήν πρόβλημα. Γιατί σε κάθε σπίτι η κορυφή χτίζεται τελευταία.

Όμως συμβαίνει και το αντίθετο. Σκεφτείτε σε γεωλογικό χρόνο πόσο φρέσκο δημιούργημα είναι ο άνθρωπος. Αυτό σημαίνει ότι ο Θεός δεν τον εγκατέλειψε στην τύχη του σε έναν κόσμο όπου βασιλεύει ο νόμος της ζούγκλας. Σημαίνει ότι, σε γεωλογικό χρόνο, έχει περάσει μόνο μία στιγμή, μέσα στην τεράστια αυτή έκτη δημιουργική ημέρα, από τη δημιουργία μας. Και ότι κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τον Θεό για μία δημιουργία με χρονίζοντα προβλήματα.

Και πραγματικά, τα γεγονότα τρέχουν, και τρέχουν επιταχυνόμενα.

Πριν από 300.000 χρόνια περίπου, ο όμοιος με εμάς πρόγονός μας, Homo sapiens sapiens, έτρεχε και κυνηγούσε στα δάση της Αφρικής².

Πριν από 70 έως 50 χιλιάδες χρόνια περίπου, ένας άλλος πρόγονός μας βγήκε από την Αφρική και επεκτάθηκε σε όλο τον πλανήτη³.

Πριν από 7.500 χρόνια, ο Πνευματικός πατέρας της ανθρωπότητας, ο Αδάμ, έλαβε για πρώτη φορά το Άγιο Πνεύμα, γινόμενος ο πρώτος καθ’ ομοίωσιν άνθρωπος, ο πρώτος πλήρης άνθρωπος.

Πριν από 5.300 περίπου χρόνια, ο Θεός διέσωσε τον Νώε από τον κατακλυσμό της Μεσοποταμίας και τον κατέστησε αρχή εθνών.

Πριν από 4.000 χρόνια, ο Θεός έκανε Διαθήκη Σωτηρίας με τον Αβραάμ, τον πατέρα των πιστών της γης.

Πριν από 2.000 χρόνια, ο Ιησούς Χριστός, ο δεύτερος Αδάμ, ο ίδιος ο Δημιουργός μας, περπάτησε ανάμεσά μας και νίκησε τον θάνατο για χάρη μας.

Τότε ξανάνοιξε η πόρτα για την 7η Ημέρα της Κατάπαυσης του Θεού, στην οποία συσσωρεύονται οι ψυχές των Αγίων, η οποία είχε κλείσει μετά την αμαρτία του Αδάμ.

Και σήμερα, το Σώμα του Χριστού, η Εκκλησία, επεκτείνεται με όλο και εντονότερο ρυθμό στον κόσμο, μεταφέροντας σε κάθε γωνιά του το Ευαγγέλιο της Σωτηρίας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία του Κυρίου μας καθημερινά οδηγεί στο Σώμα Του νέες αναγεννημένες ψυχές, ώσπου όλοι οι λαοί θα Τον γνωρίσουν και θα Τον καλέσουν.

Και τότε θα έρθει, και οι συνθήκες του Παραδείσου της Εδέμ θα φαντάζουν πολύ φτωχές μπροστά στο μεγαλείο της αφθαρσίας που θα εξαπλωθεί σε όλη την κτίση, κατά την όγδοη και τελευταία, ανέσπερη ημέρα της δημιουργίας.

Πηγές:

1. Wikipedia Cretaceous–Paleogene extinction event; USGS dinosaur extinction, 66 Ma.

2. Wikipedia Early modern human; Smithsonian Human Origins, ~300,000 years ago.

3. Wikipedia Early human migrations; Australian Museum first migrations out of Africa, 70-50,000 years ago.

Επικαιροποίηση: 20-1-2026.