Αντιστοίχιση τής 3ης ως την 6η Δημιουργικών ημερών τής Γένεσης, με τις παλαιοντολογικές ανακαλύψεις τής Επιστήμης ως το 2025.

Όπως έχουμε ξαναπεί, είναι λάθος να προσπαθεί κάποιος να ταυτίσει την αφήγηση της Γενέσεως με τις επιστημονικές γεωλογικές περιόδους. Επειδή εδώ δεν έχουμε επιστημονικό αλλά θεολογικό σύγγραμμα και ο Μωυσής εδώ περιγράφει γεγονότα με προφητική σημασία και όχι επιστημονικές περιόδους.

Αυτό σημαίνει ότι μπορεί με το όνομα «δημιουργική ημέρα» να εννοεί ένα πολύ σύντομο, γεωλογικά, συμβάν, όπως ο καθαρισμός της ατμόσφαιρας, ας πούμε, είτε να κατονομάζεται ως δημιουργική ημέρα ένα τεράστιο χρονικό διάστημα, που περιλαμβάνει πολλούς γεωλογικούς αιώνες των επιστημόνων. Και να το κάνει αυτό απλώς και μόνο επειδή έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό που θέλει να τονίσει η αφήγηση της Γενέσεως. Παραδείγματος χάρη, την εποχή των ερπετών, που διήρκεσε πολλούς γεωλογικούς αιώνες.

Ο Μωυσής περιγράφει ουσιαστικά γεγονότα και δεν ασχολείται με το μήκος των περιόδων που τα συμπεριλαμβάνουν. Θα μπορούσε μια δημιουργική ημέρα να είναι λίγοι αιώνες, όσο χρειάζεται ίσως για να καθαρίσει η ατμόσφαιρα από τη σκόνη ενός υπερ-ηφαιστείου, ή εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια.

Εδώ θα γίνει μια προσπάθεια να συνδεθεί η Γένεση με τις επιστημονικές γεωλογικές περιόδους, πάντοτε όμως έχοντας υπόψη μας αυτά που είπαμε και που τονίσαμε σε άλλα άρθρα.

Να θυμίσω ότι είχαμε μιλήσει για το καθάρισμα της ατμόσφαιρας και είχα χρησιμοποιήσει μια πατερική ερμηνεία που έλεγε ότι το καθάρισμα της ατμόσφαιρας θα μπορούσε να έχει συμβεί από τους υδρατμούς. Πολύ σωστό και πολύ πιθανό, αλλά επειδή πάρα πολλά γεγονότα έχουν συμβεί στην τεράστια ιστορία της γης, και ο καθαρισμός της ατμόσφαιρας από υδρατμούς, τότε που η γη κόχλαζε και η ατμόσφαιρά της ήταν γεμάτη ατμούς, συνέβη πάρα πολύ νωρίς στην ιστορία του πλανήτη και η επιστήμη δεν έχει δεδομένα γι’ αυτό, δεν μπορούμε λοιπόν να κάνουμε εδώ μια συσχέτιση. Αλλά μέσα στα τόσα γεγονότα που έχουν συμβεί, θα μπορούσε να συσχετιστεί και με μια συσκότιση από άλλες αιτίες. Ας πούμε, από σκόνη μιας άλλης καταστροφής που συνέβη αργότερα, από τις πολλές που συνέβησαν στον πλανήτη.

Ως παράδειγμα μιας τέτοιας πιθανής συσχέτισης, από τις πολλές που θα μπορούσαν να γίνουν, θα αναφέρω εδώ ένα περιστατικό μαζικής εξαφάνισης της ζωής που συνέβη κατά τη Δεβόνιο περίοδο, και θα το κάνω χρησιμοποιώντας τα δεδομένα που έχουμε από την επιστήμη, με βάση το πότε έχουμε βρει τα αρχαιότερα φυτά.

Τα απολιθώματα φυτών δείχνουν ότι τα φυτά υπάρχουν στην ξηρά τουλάχιστον από τη Σιλούριο περίοδο, 443,1 έως 419,62 εκατομμύρια έτη πριν. Αν και πρώιμες ενδείξεις αγγειακών φυτών χρονολογούνται έως και 470 εκατομμύρια έτη πριν¹.

Συνεπώς, θα πρέπει να τοποθετήσουμε χρονικά το καθάρισμα της ατμόσφαιρας ώστε να φανούν οι φωστήρες κάπου μέσα στη Σιλούριο ή κάπου μέσα στη Δεβόνιο περίοδο, 419,62 έως 358,86 εκατομμύρια έτη πριν². (Πρέπει να πω ότι οι αριθμοί αυτής τής μελέτης είναι επικαιροποιημένοι με τα τελευταία στοιχεία της επιστήμης το 2025, γι' αυτό και κάποια έτη αντιστοιχήσεων διαφέρουν, από αυτά που υπήρχαν σε παρόμοιο άρθρο, δύο δεκαετίες πριν).

Είναι λοιπόν πιθανό η αναφορά της Γενέσεως στο καθάρισμα της ατμόσφαιρας να αναφέρεται στο περιστατικό μαζικής εξαφάνισης της ζωής, που εξαφάνισε τη ζωή από τον πλανήτη σε ποσοστό 80% των ειδών. Είναι το πλέον παρατεταμένο περιστατικό μαζικής εξαφάνισης της ζωής στον πλανήτη, γι’ αυτό και επέλεξα να αναφερθώ σε αυτό το χαρακτηριστικό γεγονός.

Και η κρίση αυτή της ζωής στη γη διήρκεσε για εκατομμύρια χρόνια, κάπου μεταξύ 375 και 360 εκατομμυρίων ετών πριν³.

Μάλιστα, έχει εντοπιστεί και η αιτία αυτής της κρίσης. Οι επιστήμονες έχουν συνδέσει αυτή την κρίση με τον κρατήρα Σίλτζαν, αν τον προφέρω σωστά, που βρίσκεται στην κεντρική Σουηδία, και την τεράστια βασαλτική εμφάνιση Pripyat–Dnieper–Donetsk, που βρίσκεται στην Ουκρανία, για την οποία γνωρίζουμε ελάχιστα, αφού είναι θαμμένη. Ο κρατήρας Σίλτζαν έχει διάμετρο περίπου 52 χιλιόμετρα, σήμερα δε το νοτιοδυτικό τμήμα του καλύπτεται από νερό.⁴ Στο όριο FF έχουν βρεθεί ίχνη και του σπάνιου στοιχείου ιριδίου και καταπονημένοι κρύσταλλοι χαλαζία. Αυτό σημαίνει άφθονη ηφαιστειακή σκόνη στην ατμόσφαιρα, κάτι που ταιριάζει πολύ με το γεγονός της συσκότισης και του καθαρίσματος της ατμόσφαιρας πριν βγουν τα ζώα στη ξηρά.

Τα γεωλογικά αυτά σημάδια λοιπόν πάνω στη γη δείχνουν ότι ήταν η αιτία ενός τεράστιου καταστροφικού νέφους σκόνης που είχε καλύψει τον πλανήτη, με αποτέλεσμα να εξαφανιστεί κάθε ζωή που υπήρχε τότε στους ωκεανούς σε ποσοστό 80%. Και όταν υποχώρησε πλέον από την ατμόσφαιρα αυτό το νέφος, μπόρεσαν να βγουν τα φυτά στη ξηρά, κατά τη Σιλούριο περίοδο, όπως είπαμε.

Ας πάμε τώρα στην πέμπτη δημιουργική ημέρα.

Ένα πρώτο ζήτημα όσον αφορά την πέμπτη δημιουργική ημέρα είναι η δημιουργία των πτηνών. Έχουμε ήδη μιλήσει για την αναφορά της Γένεσης, ότι τα πτηνά δημιουργήθηκαν κατά την πέμπτη δημιουργική ημέρα εκ των υδάτων. Ας θυμηθούμε το σχετικό χωρίο της Γένεσης:

«Και είπεν ο Θεός· Εξαγαγέτω τα ύδατα ερπετά ψυχών ζωσών και πτηνά πετόμενα επί της γης κατά το στερέωμα του ουρανού». (Γένεσης 1,20)

Είναι προφανές εδώ, για όποιον γνωρίζει την εξελικτική θεωρία, ότι η Γένεση αναφέρεται στην έξοδο των υδρόβιων πλασμάτων στη ξηρά και την εξέλιξή τους σε ερπετά. Η λέξη «ερπετό» βγαίνει από το «έρπω», που είναι το χαρακτηριστικό περπάτημα των ζώων αυτών, που έχουν τα πόδια τους κυρίως στο πλάι του σώματός τους και όχι ακριβώς από κάτω, όπως συμβαίνει με τα τετράποδα θηλαστικά. Όσον αφορά τα ερπετά που βγήκαν στη στεριά, είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι αυτό έγινε τουλάχιστον πριν από 385 έως 360 εκατομμύρια χρόνια, τέλος Δεβόνιας περιόδου5. Τότε τετράποδα ψάρια, σαν αυτά που έχουν ανακαλυφθεί σήμερα και έχουμε τα απολιθώματά τους, βγήκαν έρποντας στη ξηρά εκ των υδάτων, όπως ακριβώς το λέει η Γένεση, και άρχισαν να διαχωρίζονται σε όλο και περισσότερα είδη, δημιουργώντας πρώτα τα αμφίβια και μετά τα ερπετά. Πρόκειται για ψάρια με πόδια αρκετά δυνατά για να τα στηρίξουν, ώστε να ανασηκωθούν από το νερό προς τη ξηρά. Βεβαίως, η Γένεση δεν κάνει διάκριση αμφιβίων και ερπετών, καθώς αυτή είναι μια επιστημονική διάκριση. Η Γένεση μιλάει για ερπετά, χωρίς να ασχολείται με τον τρόπο που ανέπνεαν, ώστε να κάνει χαρακτηρισμούς αμφιβίων και να τα διαχωρίσει από τα υπόλοιπα ερπετά. Ας μην ξεχνάμε ότι, όπως είπαμε, η Γένεση δεν είναι ούτε επιστημονικό σύγγραμμα ούτε γράφτηκε από σύγχρονους παλαιοντολόγους.

Αν θελήσουμε λοιπόν να κάνουμε μια χονδρική αντιστοίχηση με τις ισχύουσες σήμερα επιστημονικές υποδιαιρέσεις των περιόδων, θα δούμε ότι η πέμπτη δημιουργική ημέρα ξεκινάει περίπου στο τέλος της Δεβόνιας περιόδου, 419,62 έως 358,86 εκατομμύρια έτη,⁶ με αρχή της Λιθανθρακοφόρου, όπου τα πρώτα αμφίβια ξεκίνησαν να αποικίζουν τη ξηρά.

Ήδη κατά την πρώιμη Λιθανθρακοφόρο περίοδο, 358,86 έως 298,9 εκατομμύρια έτη, είχαμε σχηματισμένα ερπετά, όπως τα εννοούμε σήμερα. Καλύπτει λοιπόν πλήρως τη Λιθανθρακοφόρο η πέμπτη δημιουργική ημέρα της Γένεσης.

Όμως αυτή η πέμπτη δημιουργική ημέρα δεν τελειώνει με την εμφάνιση ερπετών που ζουν στη ξηρά. Επεκτείνεται ως την εποχή των θηλαστικών, δηλαδή καλύπτει επίσης την Πέρμια περίοδο, 298,9 έως 251,902 εκατομμύρια έτη, και η πέμπτη δημιουργική ημέρα τελειώνει στην Τριασική περίοδο, η οποία διήρκεσε 251,902 έως 200,4 εκατομμύρια έτη.⁷ Γιατί από τότε, όπως θα δούμε στη συνέχεια, έχουν βρεθεί ζώα που μοιάζουν με τα σημερινά ζώα, τα θηλαστικά.

Εδώ τίθεται το εξής πρόβλημα. Η δημιουργία των πρώτων θηλαστικών συμπίπτει σε μεγάλο βαθμό με την εποχή των ερπετών που έζησαν κατά την πέμπτη δημιουργική ημέρα. Από πότε λοιπόν πρέπει να ξεκινήσουμε την αρχή της έκτης δημιουργικής ημέρας;

Εδώ η Γένεση μας δίνει κάποιο σημάδι, γιατί δεν αναφέρει μόνο τα κήτη αλλά και τα ιπτάμενα ερπετά ως μέρος της πέμπτης δημιουργικής ημέρας.

Όσον αφορά τα πτηνά που αναφέρει η Γένεση, (ή «πετεινά»), σημαίνει ζώα που πετάνε. Είναι λοιπόν σαφές στη Γένεση, στο χωρίο που εξετάζουμε, ότι από τα ύδατα εξελίχθηκαν ερπετά, κήτη και πτηνά.

Το ότι αναφέρεται σε αυτά η Γένεση δείχνει ότι η πέμπτη δημιουργική ημέρα συνεχιζόταν και όταν εμφανίστηκαν τα ιπτάμενα αυτά ερπετά.

Πότε λοιπόν συνέβη η εξέλιξη των πτηνών, σύμφωνα με τους επιστήμονες;

Τα δύο είδη διαφορετικών ιπτάμενων ερπετών που έζησαν στις περιόδους αυτές, για τις οποίες μιλήσαμε στην πέμπτη δημιουργική ημέρα, είναι δύο εντελώς διακεκριμένες μεταξύ τους οικογένειες. Είναι οι Πτερόσαυροι, που έζησαν από τουλάχιστον 228 εκατομμύρια χρόνια έως 66 εκατομμύρια έτη πριν¹⁰ και εξαφανίστηκαν χωρίς να αφήσουν απογόνους, και μιλάμε και για τους ιπτάμενους δεινοσαύρους, που και αυτοί πετούσαν στην ίδια περίοδο με τους πτερόσαυρους. Μόνο που οι τελευταίοι αυτοί, αν και σήμερα δεν υπάρχουν, άφησαν απογόνους, τα σημερινά πουλιά.

Τα πλάσματα αυτά ήταν όντα της πέμπτης δημιουργικής ημέρας, της εποχής που κυριαρχούσαν στη γη τα ερπετά.

Προσέξτε. Η πέμπτη δημιουργική ημέρα μιλάει ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ για υδρόβια ΕΡΠΕΤΑ, και όχι για ψάρια, όπως νόμισαν παλαιότερα κάποιοι χριστιανοί ή όπως θέλουν να ισχυρίζονται σήμερα ορισμένοι για να βρίσκουν υποτιθέμενες αντιφάσεις της Αγίας Γραφής με την επιστήμη. Τα ψάρια υπήρχαν βεβαίως πολύ νωρίτερα, αλλά η Γένεση δεν τα αναφέρει καθόλου. Δεν ασχολείται με αυτά.

Το ότι η πέμπτη δημιουργική ημέρα καλύπτει όλη αυτή την τεράστια περίοδο, φαίνεται από την αναφορά της Γένεσης στα ερπετά κήτη και στα ερπετά πτηνά.

Η πέμπτη δημιουργική ημέρα περιλαμβάνει και κήτη, όχι φάλαινες ούτε δελφίνια. Μιλάει για ερπετά εκεί, ερπετά που κολυμπούσαν στα ύδατα. Πρόκειται για πλάσματα που εξελίχθηκαν και πάλι σε υδρόβιους οργανισμούς από αυτά που είχαν ήδη βγει στη ξηρά. Και προφανώς περιλαμβάνει ακόμα και κάποια αρχαιότατα είδη κροκοδείλων, που εξελίχθηκαν σε υδρόβια.

Τέτοιοι κροκόδειλοι είναι ο Γεώσαυρος και ο Μετριόρυγχος της οικογένειας των Metriorhynchidae, που βλέπουμε στην πλαϊνή εικόνα, και έζησαν  πριν από 150 και 168-155 εκατομμύρια χρόνια (αντίστοιχα) πριν8.

Θα μπορούσε μάλιστα η αναφορά της Γένεσης για κήτη να περιλαμβάνει και μεγάλο μέρος από το αρχαιότατο είδος των σύγχρονων κροκοδείλων, κι ας μην έχουν ουρά ψαριού. Η οικογένεια αυτού του είδους των κροκοδείλων ανάγεται σε περισσότερο από 240 εκατομμύρια χρόνια πριν.⁹

Γι’ αυτό άλλωστε η Αγία Γραφή χρησιμοποιεί σε πολλά σημεία την ίδια λέξη «κήτη» και για τους κροκόδειλους, τα αρχαιότατα αυτά πλάσματα που ζουν ακόμα στα ύδατα. Γιατί είναι πλάσματα που είναι κατάλληλα για να απεικονίσουν προφητικά το "δρακόμορφο" θηρίο της Αποκάλυψης, τον Αντίχριστο, που εξεικονίστηκε από τον Φαραώ της Αιγύπτου, ο οποίος, σαν κροκόδειλος του Νείλου, αποτελούσε κίνδυνο για τον λαό του Θεού, κατά τον ίδιο τρόπο που θα αποτελεί κάποτε στο μέλλον κίνδυνο ο Αντίχριστος.

Κατά συνέπεια, η έκτη δημιουργική ημέρα σίγουρα ξεκινάει μετά την εποχή των ιπτάμενων ερπετών που έζησαν πριν από τουλάχιστον 228 εκατομμύρια χρόνια.

Τα θηλαστικά πρωτοεμφανίζονται στο απολιθωματικό αρχείο ήδη πριν από 225 εκατομμύρια χρόνια και είχαν το χαρακτηριστικό ότι θήλαζαν τα μωρά τους, από αυτό που πήραν και το όνομά τους. Κατά συνέπεια, αφού εκεί έχουμε ζώα σαν τα σημερινά, από εκεί πρέπει να ξεκινήσουμε να μετράμε την έκτη δημιουργική ημέρα, έστω και αν δεν είχαν ακόμα επικρατήσει τα θηλαστικά. Γιατί κατά τη Γένεση, η έκτη δημιουργική ημέρα ξεκινάει με τη δημιουργία ζώων που προήλθαν από άλλα ζώα της ξηράς και όχι της θάλασσας, όπως τα ζώα της πέμπτης δημιουργικής ημέρας.

Εδώ πρέπει να προσέξουμε και το εξής πολύ σημαντικό. Μπορεί να χρησιμοποιούμε σε αυτή την έρευνα τα θηλαστικά ως ένδειξη για το πότε ξεκίνησε η έκτη δημιουργική ημέρα, αλλά η Γένεση δεν μιλάει για θηλαστικά. Μιλάει για ζώα εκ της ξηράς. Μιλάει δηλαδή για ζώα που βγήκαν από τα προηγούμενα ζώα, για ζώα επόμενης γενιάς, τα οποία δεν περιορίζονται μόνο στα θηλαστικά. Τέτοια ζώα, ας πούμε, ήταν τα θηραψίδια, τα οποία θεωρούνται πρόγονοι των θηλαστικών.

Άλλωστε και σήμερα υπάρχουν ερπετά. Αυτό δεν σημαίνει ότι έπρεπε να εξαφανιστούν όλα τα ερπετά για να ξεκινήσουν να υπάρχουν τα θηλαστικά. Ο λόγος που μιλάμε για τα θηλαστικά είναι επειδή η Γένεση λέει ότι αυτά έγιναν εκ της γης. Είχαν δηλαδή ως προγόνους άλλα ζώα που ζούσαν στη γη και όχι εκ της θαλάσσης, που ήταν τα ερπετά, δηλαδή τα ζώα της πέμπτης δημιουργικής ημέρας που είχαν προγόνους θαλάσσιους οργανισμούς.

Μιλάμε για το χρονικό διάστημα στο οποίο ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο, τα ζώα όπως τα γνωρίζουμε σήμερα, αλλά και τα σύγχρονα ερπετά, σαν το φίδι, που δεν υπήρχαν στην πέμπτη δημιουργική ημέρα.

Κάποιος θα μπορούσε να θεωρήσει ότι αυτή η δημιουργική ημέρα ξεκινάει από τα πρώτα πλακουντοφόρα. Αλλά μια τέτοια αναζήτηση νομίζω καταντά σχολαστικισμός. Και σίγουρα δεν ήταν στις προθέσεις του Μωυσή να μας δώσει το ακριβές στίγμα έναρξης της έκτης δημιουργικής ημέρας, αλλά το βασικό χαρακτηριστικό της: ζώα σαν τα σημερινά. Και μέρος τους είναι και ο άνθρωπος.

Μια δημιουργική ημέρα, κατά απομίμηση της γνωστής μας ημέρας σήμερα, ξεκινούσε στοιχειωδώς με την απλή εμφάνιση των μορφών ζωής που τη χαρακτήριζαν. Στην περίπτωσή μας, όσον αφορά την έκτη ημέρα των θηλαστικών, ξεκίνησε με τη δημιουργία των θηλαστικών, πριν κυριαρχήσουν στη γη, τότε που ήταν ακόμα νυκτόβια και κρύβονταν από τα επικίνδυνα, τεράστια ερπετά που δέσποζαν.

Περισσότερα όμως για αυτή την έκτη δημιουργική ημέρα, την οποία διανύουμε, καθώς και για την πέμπτη και τις υποδιαιρέσεις τους, και απαντήσεις σε διάφορες αντιρρήσεις για τη συσχέτισή τους με τον γεωλογικό χρόνο, θα δούμε σε άλλη ενότητα.

Πηγές:

1. International Chronostratigraphic Chart v2024/12; PMC article on vascular plants evolution, 470 Ma for earliest land plants.

2. International Chronostratigraphic Chart v2024/12.

3. Wikipedia Late Devonian extinction; Sam Noble Museum Late Devonian Extinctions, 375 Ma for end-Frasnian.

4. Wikipedia Siljan Ring; Earth Observatory Sweden's Siljan Ring, diameter 52 km, age ~380 Ma.

5. Wikipedia Evolution of tetrapods; PMC article Rise of Earliest Tetrapods, ~397-385 Ma for earliest tetrapods.

6. International Chronostratigraphic Chart v2024/12.

7. International Chronostratigraphic Chart v2024/12.

8. Wikipedia Geosaurus, 150-136 Ma; Wikipedia Metriorhynchus, 157-150 Ma.

9. UC Santa Cruz crocodile genomes study, common ancestor ~240 Ma; Phys.org Crocodilians' ancestors, 210 Ma for early forms.

10. Wikipedia Pterosaur, 228-66 Ma.

Επικαιροποίηση: 29-1-2026.